NGC7023 – Iris Nebula

Een snelle bewerking van NGC7023 of de Iris Nebula na een proefopname gisterenavond. Sinds de laatste opname, heb ik een OAG geinstalleerd maar dat is intussen al letterlijk maanden geleden. De Newton is intussen wat collimatie verloren (staat buiten in warmte/koude) en de OAG is nog steeds een gevecht. Deze staat nu voor de flattener in de optical trein en daarom zijn de guidestars eigenlijk maantjes. Hierdoor heb ik een afschuwelijke guidance. Ook blijkt PHD2 serieus problemen te vertonen.
Bij warmere nachten toch eens de installatie onder handen pakken.

PROGRAM = ‘Siril 1.4.2’ / Software that created this HDU
EXPTIME = 180. / [s] Exposure time duration
TELESCOP= ‘GSO 8″ Newton’ / Telescope used to acquire this image
INSTRUME= ‘Uranus-C PRO’ / Instrument name
FOCNAME = ‘ZWO Focuser’ / Focusing equipment name
STACKCNT= 68 / Stack frames

Messier 51

Wikipedia: Het Draaikolkstelsel (ook bekend als Draaikolknevel, Messier 51a, M51a en NGC 5194) is een interagerend spiraalvormig sterrenstelsel op een afstand van ongeveer 31 miljoen lichtjaar van de Melkweg[1] in het sterrenbeeld Jachthonden (Canes Venatici). Het begeleidende stelsel bevindt zich net achter het eind van een van de spiraalarmen en heeft de aanduiding NGC 5195. Het is een mooi voorbeeld van een sterrenstelsel dat recht van boven gezien wordt en geeft een goed beeld van de spiraalstructuur in dergelijke stelsels.

Ontdekking
NGC 5194 is ontdekt op 13 oktober 1773 door Charles Messier en NGC 5195 in 1781 door Pierre Méchain.

De opname bestaat uit 629 opnames van 30 seconden. Stacking in APP en de bewerking werd door Jean Lammertyn gedaan in Pixinsight.

3D-printed losmandy dovetail klem

Op mijn opstelling van astrofotografie gebruik ik een pocket powerbox micro, een external motor controller en een MeLe quieter 7. Deze apparatuur is niet zwaar, maar plaats ik liefst boven op mijn telescoop om de kabels beter te kunnen stroomlijnen. Om dit netjes op de telescoop te zetten heb ik klemmen 3D-geprint. Op basis van voorbeelden op het web heb ik zelf een klem ontworpen in Fusion 360°.

Vervolgens extraheer ik de schets in twee objecten over een lengte van 68 mm.

Om de twee delen steeds mooi uitgelijnd te houden, maak ik een tweede schets op de zijkant van de klem. Met deze schets ga ik een uitsnijding maken van het kleinste deel van de klem. Het uitgesneden stuk plak ik aan het grootste deel van de klem.

De raakvlakken tussen de twee delen neem je best een beetje in zodat je een kleine speelruimte hebt voor het schuiven van de onderdelen.

Nu nog de hoeken afronden en een holte maken voor de bout om alles vast te klemmen.

Hieronder vind je twee toepassingen. Ik heb tussenplaten gemaakt om de apparatuur goed op de klem te krijgen. Alles is vastgeschroefd en staat dus stevig op de zwaluwstaartrail.

Zonnevlekken 29 maart 2026

Vandaag waren deze vlekken zichtbaar op de zon. Mak 180 met Baader Astro Solarfilter folie. Camera is een Player One Ares mono met daarop een Baader 7.5nm Solar Continuum Filter (540nm). Verschillende ROI werden ingesteld om de huidige zonnevlekken te fotograferen. Gestacked in AS4 en verscherpt in Imppg.

Messier 108

Op 21 maart heb ik 300 x 60s subs kunnen maken van M108. Dit was met mijn C8 Edge HD op f7 en de ToupTek 533C camera. Bewerking in APP en PI. Op de opname zag ik wat kleine streepjes (rechts en onder M108)  en eerst dacht ik dat het bewerking artefacten waren maar het blijken zwakke PGC objecten te zijn.

Messier 108 is een sterrenstelsel in het sterrenbeeld Grote Beer (Ursa Major). Het is in 1781 ontdekt door Pierre Méchain en zonder veel verdere gegevens als nummer 98 door Charles Messier in zijn catalogus opgenomen. Pas in 1953 is door Owen Gingerich M108 definitief onder nummer 108 in de Messiercatalogus opgenomen (Bron: Wikipedia).

Media heisa over de planeten

In diverse media kon je de laatste dagen berichten opvangen over zes planeten die zaterdagavond 28 februari op één lijn zouden staan.

Dat klopt helemaal. Er zijn vijf van die planeten die al even, en nog enige tijd samen te ‘zien’ zijn aan de avondhemel. De zesde, Mercurius, is sowieso een planeetje dat snel verschijnt en op een week weer verdwijnt. Het draait zo dicht tegen de zon, dat het meestal verdrinkt in het zonlicht en niet zichtbaar is.

Maar rond 28 februari staat Mercurius net wat oostelijker van de zon, en kan dus samen met de andere 5 planeten gedetecteerd worden aan de avondhemel. De waarneming van Mercurius is zeer moeilijk en vele amateur astronomen hebben ‘m nog nooit kunnen zien.

Van die andere vijf zijn er twee, Uranus en Neptunus, die NIET met het blote oog zichtbaar zijn. Daar heb je op z’n minst een goeie verrekijker, maar beter een telescoop voor nodig.

Wat blijft er dan over? Dat zijn Jupiter, Saturnus en Venus. Saturnus, en de laatste maand ook Jupiter, zijn al even zichtbaar aan de avondhemel. Jupiter is de helderste, die staat nu ‘s avonds hoog in het zuiden als een schitterende – helderste – “ster”. Je kan er niet naastkijken. Afgelopen week stond hij ook naast de Maan. Met een verrekijker zie je al de maantjes die tegen de planeet plakken en er rond draaien.

Saturnus is veel minder helder, maar wel goed zichtbaar met het blote oog. Staat een eind verder naar het westen richting ondergaande zon. Een kleine telescoop laat je de ringen zien.

Venus, die begint nu zichtbaar te worden in het westen, na zonsondergang. Die staat dicht bij Mercurius, dus voor beide planeten heb je zeker een vrije westelijke horizon nodig: geen bomen, huizen, liefst op een open plek in de velden. Venus is wel erg helder. Die is zichtbaar met het blote oog, een stuk makkelijker dan Mercurius.

De komende maanden komt Venus steeds hoger en helderder boven de horizon, en blijft ze ook langer zichtbaar tot het donker wordt. Ze wordt het helderste object aan de hemel, naast de Maan en de Zon. Zo helder dat er UFO- waarnemingen de kop opsteken.

Veel succes met de waarnemingen! Een heldere hemel, een verrekijker, warme kleding, een vrije horizon. Een appje zoals Skysafari, Stellarium of Google Sky kunnen goed helpen in het terugvinden van de planeten. Ook een goed fototoestel op statief, dat enkele seconden kan belichten met een groothoeklens, of zelfs een goeie GSM, laat ook toe om via de foto’s beter uit te zoeken wat waar staat.

De planeten op één rij, in de Bib van Boutersem afgelopen weekend.

Verslag Sterrenkijkdag Roosbeek

Op zaterdag 21 februari kon Capella in Boutersem twee activiteiten verzorgen in het kader van de sterrenkijkdag: ‘s morgens stonden we opgesteld bij de Bibliotheek, en ‘s avonds tekenden we present in de Sint-Annakerk te Roosbeek.

In totaal mochten we zo’n kleine 180 deelnemers verwelkomen.

Dank aan de Bibliotheek Boutyersem, onze collega’s van Wega Leuven en de gemeente Boutersem voor de medewerking!