Opname met een 60 mm Lunt en Player One Ares mono.

Wikipedia: Het Draaikolkstelsel (ook bekend als Draaikolknevel, Messier 51a, M51a en NGC 5194) is een interagerend spiraalvormig sterrenstelsel op een afstand van ongeveer 31 miljoen lichtjaar van de Melkweg[1] in het sterrenbeeld Jachthonden (Canes Venatici). Het begeleidende stelsel bevindt zich net achter het eind van een van de spiraalarmen en heeft de aanduiding NGC 5195. Het is een mooi voorbeeld van een sterrenstelsel dat recht van boven gezien wordt en geeft een goed beeld van de spiraalstructuur in dergelijke stelsels.
Ontdekking
NGC 5194 is ontdekt op 13 oktober 1773 door Charles Messier en NGC 5195 in 1781 door Pierre Méchain.
De opname bestaat uit 629 opnames van 30 seconden. Stacking in APP en de bewerking werd door Jean Lammertyn gedaan in Pixinsight.

Vandaag waren deze vlekken zichtbaar op de zon. Mak 180 met Baader Astro Solarfilter folie. Camera is een Player One Ares mono met daarop een Baader 7.5nm Solar Continuum Filter (540nm). Verschillende ROI werden ingesteld om de huidige zonnevlekken te fotograferen. Gestacked in AS4 en verscherpt in Imppg.




Op 21 maart heb ik 300 x 60s subs kunnen maken van M108. Dit was met mijn C8 Edge HD op f7 en de ToupTek 533C camera. Bewerking in APP en PI. Op de opname zag ik wat kleine streepjes (rechts en onder M108) en eerst dacht ik dat het bewerking artefacten waren maar het blijken zwakke PGC objecten te zijn.
Messier 108 is een sterrenstelsel in het sterrenbeeld Grote Beer (Ursa Major). Het is in 1781 ontdekt door Pierre Méchain en zonder veel verdere gegevens als nummer 98 door Charles Messier in zijn catalogus opgenomen. Pas in 1953 is door Owen Gingerich M108 definitief onder nummer 108 in de Messiercatalogus opgenomen (Bron: Wikipedia).

Gisteren konden Gunther, Karel en Joost zowat 25 zesdejaars leerlingen van de basisschool ‘tJIBKE in Betekom “warm maken” voor de sterrenkunde.
Zoals afgelopen jaar, kregen ze eerst anderhalf uur presentatie over hun heen, daarna cake en chocomelk, observeren door de telescopen (binnenshuis wegens de regen). Dan nog een vragenronde.
Het was weer plezant!
Wat is de Big Bang? Zijn er UFO’s? Wat is ‘spaghettificatie’? etc
Spijtig genoeg was er maar één leerling die het noorderlicht had gezien! En niemand van de 25 had plannen om de zonsverduistering te gaan opzoeken in Spanje deze zomer.




Vrijdag 20 november ben ik samen met enkele leden afgezakt naar Grandpré. Daar kon ik, en de anderen, genieten van een heldere hemel van SQM 21.37. Mijn opstelling was een WO 103 Zenithstar f5.9, ToupTek 533 kleurencamera op een Ioptron GEM45. Ik ben begonnen met de opnames om 20u en rond 3.30u gestopt omdat de mist opkwam. Dit resulteerde in 216 x 120 sec (iets meer dan 7 uur) beelden die ik heb gestackted in APP en verder bewerkt in PI.
IC405 is ook bekend als de Flaming Star Nebula en is een reflectienevel in het sterrenbeeld Auriga. De nevel ligt ongeveer 1500 lichtjaar van de Aarde verwijderd. Het object IC405 werd op 21 maart 1892 ontdekt door de Duits-Amerikaanse astronoom Johann/John Martin Schaeberle (1853-1924), en wordt ook wel Schaeberle’s flaming star nebula genoemd

Op 17 november 2025 kon ik deze komeet fotograferen. Deze bevond zich toen in het sterrenbeeld Pisces. De periode van deze komeet is iets meer dan 700 jaar. Deze zien we dus niet meer terug 😊 De opname bestaat uit 70 beelden van 60 sec, gestackt in APP en verder bewerkt in PI.
Camera: Player One Ares Mono, C8 Edge HD telescoop op f7 op een Ioptron GEM45 montering
