Gisterenavond een tweede poging ondernomen om de Green Swamp server met de EQ5 en RC6 onder controle te krijgen. Het is terug een gevecht geweest met weerbarstige PHD2 curves maar de meridian switch is deze keer wel een succes. De setting in PHD2 om na een meridian switch de richting aan te passen, heeft gewerkt.
De Crab Nebula (M1) was mijn doel voor de avond.
Van de 212 opnames van 2 min moet ik 95 opnames (2u over) wegsmijten wegens slecht guidance (er was toch wel wind) maar de rest gebruik ik voor de onderstaande stretchings. Als test gebruik ik terug de Veralux stretch (rechts) en doe ik een manuele links. Ik moet toch wel stellen dat die Veralux verdomd goede resultaten geeft met een simpele klik.
Eveneens had ik de Seestar op hetzelfde object ingesteld. Natuurlijk is beeldveld verschillend maar ook zeker niet slecht. 704x 20 sec (4u) opnames. Bij langere opnames, had ik dropped frames dus toch wat wind? Wel 2x zoveel belichting tov RC6 maar diameter Seestar is 50mm versus 150mm dus iets meer ruis in de achtergrond maar je kan ook de groene randen zien, wat ongelooflijk is voor een vol auutomatische telescoop.
Nieuwe les geleerd met de OAG
Bij mijn opnames is een nieuw probleem opgedoken met de OAG. Omdat mijn EQ5 op zijn limieten werkt, viel me op hoe moeilijk een focus te vinden was. Dit vooral met een dual band filter ipv de IR block filter. Hierdoor moet de sluitertijd dus een stuk langer zijn, maar dan begint PHD2 problemen te veroorzaken. Doordat ik met een OAG werk, zal dus bij het focuseringsprocess ook de focus van de volgcamera beinvloeden. Hierdoor begint PHD2 random bij te sturen, wat dan weer het focus process beinvloed.
De oplossing voor dit probleem is het uitzetten van PHD2 tijdens de focusering (instelling in NiNA) evenals bij de focusering 2x een opname per sample te nemen. Hierdoor heb je minder false-positives. Nadien toch nog enkele keren manueel moeten ingrijpen maar stukken beter.
